طاهاجان,خورشید آسمون زندگی ما

8 روز بعد از تولدت یعنی 28 شهریور ماه نیمه های شب بود که جاتو کثیف کردی. من بردمت تا بشورمت ولی وقتی برگشتم و میخواستم خشکت کنم بندنافتو ندیدم. بندنافت به میمنت و مبارکی کنده شده بود و تو اصلا خم به ابروت نیوردی پسر شجاع من! البته بعدش من مامان طوبا و خاله نگارو بسیج کردم تا به دنبال بقایای بندنافت بگردن تا اونو برات یادگاری نگه دارم. خاله نگار با کمی جستجو موفق شد و پیداش کرد. آفرین به خاله اینم عکس بندناف خشک شده آقا طاها! ...

سلام عزیز دلم، آقا طاهای گلم. امروز که دارم این مطالب رو برات تایپ می کنم پنجم مهرماه90 اه و تو 18 روز داری. باورم نمیشه 18 روز به این سرعت گذشت و وقتی به چهره معصوم و زیبای تو نگاه می کنم می بینم آره این مدت بزرگتر شدی ماشااله. 3 روز پیش با باباحسن بردیمت مرکز بهداشت و برات پرونده تشکیل دادیم. اونجا پر بود از نی نی های رنگ و وارنگ که با ماماناشون اومده بودن برا چکاب. تو بازم آبروداری کردی و از خواب بیدار نشدی وقتیم بیدار شدی گریه نکردی. ممنونم ازت مامان که پسر حرف گوش کنی هستی. پس از کلی انتظار نوبتمون شد. چون دانشجوها داشتن کار نی نیا رو انجام میدادن کارا بیشتر طول می کشید. بعد از اینکه کلی فرمو پر کردن و ی تعدادی سئوال ازم پرسیدن. قد و و...

آقا طاهای من سلام. قربونت برم الهی! برات گفتم که توی اتاق عمل چه اتفاقاتی افتاد. حالا میخوام برات از ساعاتی بگم که توی بخش بودم. قبل از اینکه به اتاق عمل برم به مسئول بخش گفتم که من به شدت بد گرما هستم لطفا منو توی ی اتاقی بذارید که مشکل تهویه نداشته باشه چون در گرما خارش پیدا می کنم. مسئول بخشم گفت نگران نباش همه اتاقا کولر دارن. تازه ما در ساعاتی کولرا رو می بندیم چون اتاقا خیلی سرد میشه. منم گفتم خدارو شکر. انشااله همین طور باشه. اولش که تازه منو بعد از عمل به بخش اورده بودن هوای اتاق زیاد بد نبود ولی وقتی مادر دوم رو هم اوردن و وقت ملاقات رسید به علت تجمع افراد و کوچیکی اتاق هوای اتاق به شدت گرم شد. به طوری که بدنم به خارش افتاد و من تما...

آخه مامانم آدم از صدای خودشم می ترسه؟؟؟ چند روز پیش که داشتی شیر می خوردی، به سرعت سینمو رها کردی و ی صدای زیری تولید کردی و خودت با این صدا ی تکون اساسی خوردی. منم کلی بت خندیدم. ببخشید مامان ولی خیلی بامزه ترسیدی. خیلی ماهی پسرم خیلی دوست داریم. ...

 چند باری که از خونه بردیمت بیرون، توی تمام مدتی که تو ماشین بودی آروم می خوابیدی و انگار اصلا توی این دنیا نبودی. مامان طوبا میگه بچه ها توی ماشین میخوابن چون براشون مثل گهوارس. چند روز پیش که داشتیم از بلوار ساحلی کیانپارس با ماشین رد می شدیم دیدم که پارک بازی برا بچه‌ها درست شده. مامانی بزرگتر که شدی میارت پارک تا ماشین بازی کنی! ...

روز سوم تولد تو بود. من هنوز خیلی درد داشتم و به سختی راه می رفتم. خاله نگار اومد و گفت: می‌خوام برا آقا طاها جشن تولد 100 ساعتگی بگیرم تا به امید خدا 100 ساله بشه. با هم حساب کردیم می‌شد 23 شهریور ساعت 18:45. به بابا حسن گفتم وقتی از سر کار اومد برات کیک بخره با شمع عدد 100. خاله نگار و عمو محمد، دایی معین و مامان طوبا برا تولدت اومدن. بابا حسن زنگ زد تا بابا علی اینا رو هم دعوت کنه که اونا خونه نبودن. ظاهرن رفته بودن دیلم. بهر حال جای همه دوستان و فامیل خالی بود. مهمونا همه هدایاشونو دادن. اما هدیه خاله نگار ی جور دیگه به همه چسبید. اون برات مجموعه لوکوموتیو تولو رو خریده بود. اسباب بازی ای که هممون از بچگی آرزوی داشتنشو داشتیم. ...

بعد از 3 روز از تولدت فهمیدم که 2 تا خصوصیت داری که به خودم برده. یکی اینکه گرمایی هستی دوم اینکه نور و سرو صدا اذیتت می کنه و نمیتونی بخوابی. از اون موقع که اینو فهمیدم خیلی رعایتتو می کنم. نمیذارم کسی پیشت سروصدا کنه. خونه هم همیشه به خاطر تو تاریکه به طوریکه خودم دلم میگیره. البته توی اتاق تو چراغ خواب روشن می کنم که نترسی. آخه متوجه شدم که از تاریکی محض هم می ترسی. وقتی خوابی و چرا روشنه ی حرکت قشنگ انجام میدی که من خیلی خوشم میاد. یا دستت رو میبری و روی چشات میذاری و یا اینکه روسری رو که روی سرت میذارم می کشی روی صورتت. اینطوری!  خیلی دوست دارم آقا طاهای عزیزم.            ...

سلام طاهای من. امروز 31 شهریور 90 اه و تو 12 روزه که به دنیا اومدی. باورم نمی شه که 12 روز گذشت. بعضی وقتا خیلی دلم می گیره. با خودم فکر می کنم یعنی من میتونم از پس بزرگ کردن و تربیت تو بر بیام یا نه؟! خصوصا وقتی برای شیر خوردن حسابی گریه می کنی. بیقرار میشی و منو هم بیقرار می کنی. البته وقتی خوابی اونقدر آروم و زیبایی که آدم گریه ها و بی قراری های قبلیتو یادش میره. امروز خیلی کلافم کردی 3.5 ساعت تمام از ساعت 3.5 عصر تا 7 داشتم شیرت میدادم ولی باز وقتی فکر کردم خوابت برده و روی زمین گذاشتمت تا برم ناهار بخورم تو دوباره جیغ زدی. برای چند ثانیه رهات کردم. خیلی منو عصبانی کردی. آخه هم گرسنم بود و هم درد داشتم. بچه یعنی تو سیرمونی نداری؟! ی...

دیگه تنها شده بودم. توی تمام اون لحظات تنها حضور خدا بود که به من آرامش می داد. چیزی که زیاد ازش خواسته بودم. منو توی اتاق شماره 5 بردن شایدم تخت 5. 3 تا خانم تو اتاق بودن که خوش برخورد و مهربون بودن. یکیشون برام خیلی آشنا بود. آره. اونم منو شناخت. ظاهرا زمانی که من در بیمارستان تدریس می کردم اونم طرحشو اونجا بود. خوشحال شدم و گفتم خوبه شما رو دیدم. تو رو خدا مواظب باش حین عمل حجابم کنار نره. دکتر بیهوشی بعد از چند دقیقه اومد و شروع کرد به صحبت با من. ازم ی سری سئوال بی ربط پرسید. فکر کنم می خواست اضطرابم از بین بره. گفتم میخوام بی حسی نخاعی انجام بشه. گفت بارک اله چه انتخاب خوبی. اگه به توصیه های من خوب گوش کنی دچار عوارض پس از بی حسی نمی ...